Gelip kalem'e dokunan hayal ürünü cümleler vardır, işte bunlar onlar...

23 Ağustos 2012 Perşembe

Bir Kısa Hikayecik



Zamanın gerisinde kaldım ya da yanıldım her zaman olduğu gibi..

Şiir yazmayalı uzun zaman oldu mesela, hayal ettiklerimi erteleyeli, gitmem gereken yerlere gitmeyeli, aramam gerekenleri aramayalı..
Peşim sıra gelen korkularım apayrı, önümde seke seke ilerleyen heveslerim apayrı bir yerde duruyorlar şimdi. Ve kendime kızmalarımla baş edemez haldeyken geçmiş üzüntülerimi gün yüzüne vuruşum bir mazoşistten daha farklı kılmıyor beni. Dur demesi gereken bu akışa ben değilim nihayet ama gücüm de yetmiyor şu halimi sürdürmeye. 



Derdinin ne olduğundan habersiz ağlayan 3 aylık bebek gibiyim bazen, bazen de ölüme ramak kalmış ama hayata sıkıca tutunan 80 yaşındaki nine gibi. Sürüp giden ve bana sağlam bir şekilde kenetlenmiş sadık yalnızlığımı bir kenara bırakmaya korkuyorum bir yandan, düzenli bir ilişkimiz varmışcasına sevdalıyız onunla birbirimize. İnsan yıllarını verdiği, bir an bile yanından ayırmadığı sadık yârine ihanet edebilir mi hiç? Ediyor çoğu insan görüyorum, yalnızlığıyla dost olmayı bilememiş çoğusu yarı yolda bırakıyor onu. En vefalı ben olsam gerek diyorum böyle hallerde. Kahrını çekeni unutmamak lazım. Hepsi bu işte, nazını çeken dostun değerini bilirsen daha da hafifler hayat göz kapaklarında ve anlamı yoğunlaşır unuttuğun bir çok tabirin.

Daha yeni öğrenir gibi hecelemeyi öğreniyorum birçok şeyi. Biliyorum ki kahve içilir ama çay içilmez yalnız başına, biliyorum tanımadan sevilmez bir adam ilk bakışta. Aldatıcı olan yalnız sözler değil bakışlardır aynı zamanda. Hak etmeyene bir demet papatya sunar gibi yürek sunulmaz altın bir kapta. Hak edenden ise kolay vazgeçilmez savaş yerinde zırhından vazgeçer gibi. Biliyorum artık kimi dost dediklerin vardır senin en savunmasız anında biraz daha yangına iter seni, güvenli bir yere çekeceğine. Kimi dost da vardır darılman, alınman pahasına gerçeği söyler de seni en dehşetli anından sıyırır, kurtarır bir anda. 

En geç öğrenilen hayatından gitmesine izin verdiğin insanlara gönlünden de gitmesi için yol vermek oldu nedense daima. Bir kısa hikayecik oluverip ömrüne yazıldı her insanla paylaştığın her küçük dakika. Daha nice anı barındıracak güzel güneşli günler hayal edip durmaktan vazgeçemezken, hayal kırıklıklarımın da ayağıma batmaması için ortalığı temizliyorum adeta bir başıma.


E. Akman

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder